då er vi gifte, eller rette ektefolk, både for stat og vårherre. det er veldig stas!
å gifte seg i toscana kan ikkje anna enn å anbefalast på det varmaste. det er rett og slett ein draum.
vi budde ei lita veke på ein toscansk olivengard, lecasacce, med store flottte leiligheter, terasser og basseng.
og det beste av alt var hjartet på garden. restauranten i fyrste etasje der meisterkokk enrico cassini briljerte med grytene. femretters av beste sort med den finaste vin er ikkje å forakte. i den grad mat kan vere kunst, er nok enrico ein av dei største kunstnarene vi har.bryllaupsdagen var eit einaste langt festmåltid. etter frukost og slakking ved bassenget var det tre retter for meg og guri til lunsj. vi kunne fått et par retter til, men det var nokre sommarfuglar der som også ville ha plass. medan guri hadde frisør, tolk og frisørens handlangarar på besøk fekk eg spela fotball og bada med nevøar. det er ikkje feil.
eg har alltid vore stor i ord. og ein av mine lovnader har vore hotdog til forrett. men sidan store kokkar bestemmer menyen sjølv, måtte det improvisrast. difor blei det pølsefest for meg og borna på terrassen til nr3. så då holdt eg ord:)
velsigniga i hagen var open meisterskap i føleri. kona mi var finare enn nokon gong. erlend holdt ei fantastisk tale og sigrun sang dei finaste tonar. mykje veske gjekk tapt i hagen kan ein seie.
sprudlevatten, pizza, oster, og skinker før arne tok ansvar for fotos. betre start på bryllupsmiddag kan ein ikkje få.
sidan eg hadde herja med dei yngste heile dagen var dei i seng før bordsete. middagen var ein smak på himmelen. rettt og slett. og ein haug med fine talar. vanligvis syns eg taler kan bli keisamt. men ikkje denne dagen. rart:)
bryllaup i toscana må berre prøvast!
slenger på litt fotos, hulter i bulter, om du ynskjer å mimre, eller undrast på korleis vi hadde det
